Verlies verwerken: blijf je zitten of zet je een stap?

Verlies verandert een mens. Iedereen verwerkt verlies op zijn eigen manier, dat zie ik regelmatig tijdens wandelcoachingsessies. Soms blijf je, zonder dat je het merkt, figuurlijk op een bankje zitten. Dit verhaal liet mij opnieuw zien hoe verschillend mensen omgaan met verlies en hoeveel verschil één eerste stap kan maken.

Een ontmoeting op een bankje

Hij zat alleen op een bankje. Mijn man en ik mochten er gerust bij komen zitten om ons broodje te eten. Dat deden we. Hij vertelde dat hij hier dagelijks zat. Alsof hij zo dicht mogelijk bij zijn oude huis wilde zijn.

‘Ze hebben me uit mijn huis gesleurd,’ vertelde hij. Ik zag de tranen in zijn ogen en hoorde de emotie in zijn stem. Hij vertelde verder. Hij en zijn vrouw woonden nu vlak bij hun dochter. Tot elf jaar geleden woonden ze op het erf bij hun zoon. Maar de band met hun schoondochter was verstoord. Langer bij elkaar wonen ging echt niet meer. Hij had daar 64 jaar gewoond en gewerkt, op het land en in de stallen.

Als verlies je leven stilzet

‘Nu ben ik 84 en kan ik niets meer,’ zei hij somber. ‘Elke dag loop ik naar dit bankje. Na een tijdje ga ik weer terug naar huis. Maar het is niets.’ Zo zit ik in elkaar: ik vroeg of een scootmobiel of driewielfiets hem niet wat mobieler zou maken. Dan zou hij binnen vijftien minuten in het centrum van het dorp kunnen zijn.

‘Zo’n driewielfiets is niets voor mij,’ antwoordde hij stellig. Voor een scootmobiel gold hetzelfde. Toen ik vroeg of daar een reden voor was, zei hij: ‘Dat is gewoon niets voor mij.’ Ik probeerde hem liefdevol en met humor een beetje te prikkelen. Hij lachte, schudde zijn hoofd en zei opnieuw: ‘Niets voor mij.’

Een man van 84 die, ondanks alle mogelijkheden, liever op zijn vertrouwde bankje bleef zitten. Dat was zijn keuze. Iedereen verwerkt verlies op zijn eigen manier.

Van stilstand naar beweging

Zijn verhaal bleef me nog lang bij. Het deed me denken aan Arie, die op zijn 79e besloot zijn verlies niet langer zijn leven te laten bepalen. Hij zette stap voor stap weer beweging in zijn leven. Zijn verhaal laat zien dat het nooit te laat is om opnieuw richting te kiezen.

Wil je lezen hoe Arie dat deed? Lees hier hoe Arie (79) na het overlijden van zijn vrouw weer plezier vond in het leven.

Waar sta jij?

Rouw en verlieservaringen verwerken zijn vaak complexe processen. Een ieder doet dat op zijn of haar manier. Vaak worden verlieservaringen niet echt verwerkt en dan heeft dit op allerlei levensgebieden impact. Onrust, vermoeidheid, concentratie problemen of andere fysieke klachten kunnen ontstaan. Rouw en verlies verwerken is voor iedereen anders. Onverwerkte verlieservaringen kunnen zich uiten in onrust, vermoeidheid, lichamelijke klachten of moeite om weer van het leven te genieten. Herken je jezelf in de man op het bankje? Of wil je, net als Arie, ontdekken hoe je stap voor stap weer ruimte kunt maken voor een lichter leven? Maak dan gerust vrijblijvend een kennismakingsafspraak. Samen kijken we wat jou kan helpen.

Maak dan gerust vrijblijvend een kennismakingsafspraak met mij. Dan kijken we samen wat jou kan helpen.