Wel of niet scheiden?

Wel of niet scheiden? Die vraag hoor ik in mijn werk regelmatig. Soms wordt hij hardop uitgesproken, soms klinkt hij vooral tussen de regels door. Ook José stelde zichzelf die vraag. Maar tijdens een TriA^® wandelcoaching sessie kwam ze tot een verrassend ander inzicht.

Ruimte om te voelen

Wat mij telkens weer raakt, is hoeveel de natuur kan bijdragen aan bewustwording. Tijdens het wandelen ontstaat er ruimte. Ruimte om te voelen en zo op een andere manier naar een vraag of probleem te kijken. En juist vanuit die ruimte kunnen er nieuwe inzichten en andere keuzes ontstaan.De natuurlijke omgeving werkt relativerend. Door de afwisseling om je heen kun je bijna niet anders dan loslaten. Je hoofd krijgt minder ruimte om rondjes te blijven draaien en je lichaam gaat meer meedoen. Een cliënt verwoordde het ooit heel mooi: “Normaal krijg ik hoofdpijn als ik met dit probleem bezig ben, maar nu werd het juist leeg in mijn hoofd.”

Verlangen

Dat is precies wat ik vaak zie gebeuren. Mensen komen minder vast te zitten in hun gedachten en zakken meer in hun gevoel. Verstand en gevoel komen dichter bij elkaar, waardoor helder wordt wat op dat moment werkelijk belangrijk is. Ik heb ook, zij het kort, tussen vier muren gecoacht. Het verschil met coaching in de natuur was voor mij enorm. Buiten word je als vanzelf uitgenodigd om aanwezig te zijn. Je ziet, hoort, ruikt en voelt meer. Je zintuigen worden geprikkeld en daardoor kom je dichter bij jezelf. Niet alleen bij wat je denkt dat nodig is, maar vooral bij wat je diep vanbinnen voelt en verlangt.

José

Zo ging het ook bij José. Terwijl we wandelend haar situatie verkenden, merkte ik dat ze steeds meer contact kreeg met haar gevoel. De boosheid en het verdriet kwamen naar boven. Haar huwelijk was niet geworden wat ze ervan had gehoopt, en dat deed pijn. Nadat ze eerst vooral had benoemd wat ze niet meer wilde, kwamen er langzaam andere woorden. “Ik wil meer tijd met elkaar doorbrengen. Ik wil meer verbinding ervaren. Ik wil dat hij mij meer aandacht geeft en echt naar mij luistert.”

Voelen

Daarna vroeg ik haar twee bomen uit te zoeken: één die symbool stond voor haarzelf en één voor haar partner. De boom die zij voor haar man koos, was dik, kaarsrecht en had een groot bladerdak. Haar eigen boom was ook stevig, maar met een knik in de stam waardoor de takken naar beneden bogen. Zelf had ze dat verschil nog niet bewust gezien. Ik benoemde wat mij opviel en vroeg: “Wat voel je hierbij?” Eerst kwamen de tranen. Daarna zei ze zacht: “Ik dacht dat ik bij mijn man weg wilde, maar nu voel ik dat ik eerst met mezelf aan het werk moet voordat ik een beslissing kan nemen.” Op dat moment besefte José dat ze haar man eigenlijk niet toeliet. Daardoor kreeg hij nauwelijks de kans om haar de aandacht en nabijheid te geven waar ze zo naar verlangde. 

Hoofd, hart en lichaam

Voor mij blijft dit een mooi voorbeeld van wat er kan gebeuren wanneer hoofd, hart en lichaam weer met elkaar in contact komen. De natuur helpt daarbij op een vanzelfsprekende manier. Ze nodigt uit om te stil te zijn, te voelen en eerlijker te kijken naar wat er werkelijk speelt. En soms ontstaat juist daardoor niet meteen een definitief antwoord, maar wel een veel waardevoller begin: de bereidheid om eerst naar jezelf te luisteren.

Wil je ook meer naar jezelf gaan luisteren en belangrijke stappen voor jezelf gaan zetten? Kijk dan bij de mogelijkheden! 

Krap bij kas? Op de agenda vind je laagdrempelige opties om een eerste stap te zetten.

P.S. De naam van mijn klant is veranderd. ;)